Behind Gucci – Het Verhaal Achter Het Merk

Zomer 2021. We lopen in Roermond en ik twijfel. In mijn hoofd zit een vrij vast lijstje van tassen die ik wil kopen. Een Gucci Dionysus, een Chanel Classic Flap, een Louis Vuitton Pochette Metis Monogram, een Lady Dior en op een dag hopelijk een Hermes Kelly Sellier. Onder- en ook bovenaan de lijst staat een Louis Vuitton Neverfull GM. Onderaan omdat het de minst bijzondere is. Bovenaan omdat ik hem het meest nodig heb. Het lijkt me namelijk de perfecte laptoptas. En aangezien ik toch vaak een paar keer per week met één of twee laptops loop, zal deze het meest gebruikt worden in mijn leven.

To Gucci or not to be?

In dat lijstje komt dus maar één Gucci tas voor en dat is geen tas die je bij de outlet kunt kopen. Daar zijn we nu. De Gucci outlet in Roermond. Een favoriete stop als we terugkomen uit Frankrijk. Manlief koopt er graag loafers. Ik kan er doorgaans alleen maar dure dingen vinden die ik niet koop. Dit jaar staat er een tas die me aantrekt. Een tas die niet op de lijst staat en die vast te duur is. Mr Positive wijst naar de tas.

“Deze vind ik mooi” zegt hij

“Ja die staat daar ook” ik wijs naar achteren “maar dan in een andere kleur, die is nog mooier.”

“Laat eens zien?”

Ik loop met hem naar de schoenen en gebaar naar de bovenste plank. Er staat een tas in blauw-wit geblokte tweed met rode accenten een een gouden tijgerkop. Er past een laptop in. Maar het is geen Neverfull. En daar spaar ik voor. Ik leg mijn man uit wat het probleem is en wijs een langslopende Neverfull aan.

“Die tas is goedkoop” besluit hij resoluut. “Je krijgt deze Gucci van mij voor je verjaardag.”

Mijn eerste echte nieuwe designer. De tas die ik nooit van mijn leven meer weg zal doen. Een Gucci.

gucci Rajah tweed checkered tote 2019 blue

Mijn eerste blik op m’n nieuwe tas

De historie van Gucci

Het huis Gucci bestaat al sinds 1921. Opgericht door Guccio Gucci (1883-1951) als winkel in bagage. Zijn fascinatie met reiskoffers en tassen begon al op jonge leeftijd toen hij als jongeman ging werken in het Savoy hotel in Londen. Een chique hotel waar de welgestelde klasse met hun garderobe in luxe tassen en koffers kwam slapen. Guccio Gucci Valigeria Inglese liet in Florence speciale koffers en tassen maken. Valigeria is het italiaanse woord voor bagage. Kwaliteit en luxe moesten vooral vooraan staan toen Guccio en zijn zoon Aldo aan het roer stonden. Gevoed door de beelden van de Engelse upperclass die op het netvlies van Guccio gebrand waren.

Uitbreiding van de Gucci-filialen

In 1938 volgde een filiaal in Rome. In de tussentijd waren door importbeperkingen en de heerschappij van Mussolini grondstoffen schaars geworden. Alternatieven zoals het vette kalfsleer dat nog steeds in de tassen verwerkt wordt, goedkoop canvas en het iconische bamboehandvat werden uit nood geboren maar drukken nog steeds een stempel op de stijl van Gucci. In 1951 volgde een winkel in Milaan en niet gauw erna in 1953 wordt een aparte Gucci-bedrijfstak in Amerika opgericht onder toeziend ook van zoon Ado. Hij is succesvol, behalve in het betalen van belasting. Het levert hem een gevangenisstraf op.

Filiaal van Gucci

De neergang van een merk

Kleding en schoenen zijn een logische volgende stap in de uitbreiding van Gucci. Dat levert een hit op, bekend als de Gucci-loafer met stijgbeugel (Frank Sinatra had meer dan 40 paar!) De loafer wordt goedkoop in de markt gezet, waardoor het merk bereikbaar wordt voor velen. Om vast te blijven houden aan de luxe van Gucci ontstaat een splitsing tussen extreem luxe goederen en goedkopere alternatieven. Dan heb ik het nog niet eens over de influx aan goedekope imitaties. Het merk raakt in verval, ook doordat de vele familiale aandeelhouders er met het merk vandoor gaan. Er is geen duidelijke stijl meer, geen richting en het imago staat niet langer gelijk met luxe.

Gevangenissen, familiedrama en succes

Niet alleen zijn er veel aandeelhouders in de familie, er is ook de nodige drama. De grootaandeelhouder Maurizio Gucci smijt het kapitaal van Gucci over de balk en slaagt er niet in om het merk om te vormen. Het wordt verkocht aan Investcorp. Zelf ondergaat hij een tragisch lot als zijn ex-vrouw Patrizia hem om laat brengen en hiervoor vast wordt gezet. Intussen ziet CEO Domenico De Sole van Gucci Amerika de potentie in onderwerper Tom Ford. Hij zet Gucci weer op de kaart door met verrassende shows de exclusiviteit van Gucci terug te brengen. Na Ford zakt het merk terug. De allure en bravoure blijven uit door de vele herinterpretaties van oude iconen die nét niet het gezicht van Gucci laten zien. Er is geen overkoepelende stijl en de herkenbaarheid steunt alleen nog op oude klassiekers.

Gucci als androgyne vintage stijl

Als je je afvraagt waarom je nu wel feilloos Gucci herkent en waarom je nog niets gehoord hebt over de fleurige androgyne vintage bonte stijl die nu de boventoon voert, dan is dat omdat deze weg pas in 2015 is ingeslagen toen Alessandro Michele het roer overnam. Floral patronen, bijtjes, insecten, leeuwenkoppen en andere romantische beelden vonden hun weg naar Gucci. Vrouwelijke en mannelijke snit lopen door elkaar heen, Gucci speelt met vorm, zet vraagtekens bij traditionele rollen en de kleding die erbij hoort en sluit daarbij naadloos aan bij de tijdsgeest die een uiting seksualiteit in alle vormen opeist. Deze zet zorgt ervoor dat Gucci zichzelf weer helemaal op de kaart gezet heeft. Als luxemerk, als voorloper in de tijdsgeest en als unieke stem binnen de mode.

de androgyne stijl van Gucci

Gucci Rajah collectie

Mijn tas komt uit de Rajah collectie die precies in lijn is met die romantische creatieve visie van Alessandro Michele. Het gebruik van de tijgerkop die is uitgedost met juwelen en een gouden kleur is typerend voor het ‘over-the-top’ gebruik van materialen en iconen dat Gucci is gaan definieren. Geïnspireerd op een broche van Hattie Carnegie siert het embleem tassen uit deze collectie. Mijn tas is gemaakt van geblokte tweed, waarvan ook een rode variant bestaat.

Al vind ik de stijl van Gucci niet altijd mooi en slaan sommige items voor mij de plank echt mis, begrijp ik de allure. Het is anders, het is een beetje off-the-beaten-path. Maar ook weer met oude, vertrouwde silhouetten, items en patronen. Gucci is weer volledig Gucci, met een eigen gezicht. En ik loop graag met dat (tijger)gezicht!

Ook zo’n mooie Gucci tas kopen? Hier kun je lekker rondkijken (en kopen!): https://www.debijenkorf.nl/gucci

Gucci verpakking

Facebooktwitterpinterest

Positive Me. Over yoga, good food, body en mind. For a positive You!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
9 − 6 =


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

X