Soms wordt je geconfronteerd met gedrag van jezelf wat niet altijd even leuk is. Waarvan je niet het idee hebt dat je het kunt veranderen, maar waar je toch ook niet dolblij van wordt. En die confrontatie is niet zo leuk. Sterker nog, die is heel vervelend. Mij gebeurde het deze week, toen het boek Wake up! van Chris Baréz-Brown bij mij op de mat viel. Ineens werd ik geconfronteerd met wat ik doe als ik op de automatische piloot leef. En daar werd ik eigenlijk helemaal niet zo blij van.

Eerst even iets over de automatische piloot

Misschien vraag je je af, wanneer die overschakeling naar de automatische piloot eigenlijk ingezet wordt? Sneller dan je denkt zou ik zeggen. Het is niet zo dat je de héle dag op de automatische piloot werkt, maar eigenlijk is dat toch wel zo. Hoe dat kan? Zodra we een klusje eens gedaan hebben, slaan onze hersenen een patroon ervan op. En dat patroon kan heel snel teruggevonden worden als we iets soortgelijks meemaken of doen. Even naast elkaar houden en zodra er een match is, wordt het oude patroon geactiveerd en ga je in de automatische modus.

Dat hoeft niet slecht te zijn.

Sterker nog, in veel gevallen dient het ons alleen maar. Zelfs eenvoudige taken als slapen, eten, douchen, praten, lezen zouden een opgave zijn als je elke dag weer zou moeten bedenken hoe ze moeten. So far so good.

Het wordt alleen wat lastiger als je automatische piloot het van je overneemt zonder dat je het doorhebt. Als er een patroon aan het lopen is zonder dat je dit eigenlijk zelf wilt. Herken je dat? Dat je iets aan het doen bent, terwijl je eigenlijk wel weet dat je 1.) Liever iets anders wilt doen 2.) Geen zin hebt dit te doen 3.) Je afvraagt waarom je dit doet 4.) Weet dat het niet goed voor je is maar het toch doet… Dikke kans dat je automatische piloot een programma af staat te draaien dat niet meer afgesloten kan worden. Hoog tijd dat je daar iets aan gaat doen!

Automatische piloot

Begin met herkennen van de auto-mode

Dat lijkt heel simpel, maar in de praktijk leven we soms de hele dag automatisch en is het soms lastig te scheidingslijn te bepalen van ‘wat bij je hoort’ en wat automatisch gaat. Toch is het heel goed om te weten wanneer je automatisch begint te leven, waar is het punt dat je niet meer bewust aan het leven bent, dat je niet meer meemaakt maar alleen uitvoert?

Ik hield een tijdje bij wat ik zoal doe als ik in de automatische piloot schiet. En daar schrok ik enorm van.

Het blijkt dat ik juist de dingen die ik niet leuk van mezelf vind, doe op de automatische piloot. Voorbeelden? Let op:

1.) Ik ga veel te hard rijden

Voor ik het weet scheur ik weer met de auto over de weg, zonder dat ik het door heb. Nee ik heb het wel door en ik weet ook wel dat ik te hard rijd, maar ik kan er niets aan doen. Mijn voet wil niet van het gaspedaal af.

2.) Ik ga heel veel chocola eten

Vooral ’s avonds. Wie herkent deze? Je hebt net je avondeten achter de kiezen en dat begint er alweer zo’n stemmetje in je hoofd ‘een stukje chocola zou wel lekker zijn nu’. Dat stemmetje krijgt uiteindelijk wel weer gelijk van me, al wéét ik dat ik net het eten op heb. Nog zoiets, als ik op automatische piloot zit, dan heb ik geen zin om te koken, wil ik alleen maar ongezond eten en friet afhalen. (So not me! Ik wil gezond eten en houd van koken!)

3.) Ik ga heel veel nadenken over niets

Niets zo vermoeiend dan een hoofd vol gedachten. Als ik er niet bij ben met mijn hoofd ga ik heel veel nadenken. Dat lijkt tegenstrijdig, maar geloof me dat het zo werkt: automatische piloot is aan – aandacht is niet bij de taak in het hier-en-nu – gedachten dwalen af naar OVERAL EN ALLES. Om doodmoe van de worden (en dat word ik dan ook vaak waardoor ik nog minder gezond wil eten en altijd haast heb waardoor ik nog harder ga rijden en je ziet een vicieuze cirkel ontstaan…)

4.) Ik ga heel veel op mijn telefoon zitten zonder een doel te hebben

Hier spelen twee dingen, dat geef ik eerlijk toe. Ik ben verslaafd aan mijn telefoon en online zijn en daarom zit ik veel op mijn telefoon. Maar dat is 1 ding. Dan doe ik ook iets met mijn telefoon, dan heeft het echt nut om erop te zitten. Dan ben ik bezig met bloggen, instagrammen, email. So far so productive. Maar er zijn ook momenten waarop mijn automatische piloot het overneemt en uit gewoonte mijn telefoon erbij pakt. En wat er dan gebeurt is niet zo productief. Want dan swipe ik maar wat in het rond, check ik allerlei apps, maar DOE ik feitelijk helemaal niets. Ik doe het om het doen, niet omdat ik een doel heb. Heel groot verschil.

Heb je al patronen herkend? Grote kans dat je ze (bijna) allemaal kunt afvinken.

En nu ze kent, kun je ermee werken.

Ik ga je eerst mijn beste tip geven om uit de automatische piloot te komen. Mijn tactiek is simpel maar heel effectief. Zodra ik voel dat ik ‘watten in mijn hoofd’ krijg en de energie weg voel stromen door dat ik alleen maar geleefd word door mijn onbewuste handelingen, stop ik waar ik mee bezig ben.

Letterlijk. Ik stop gewoon.

Ook als ik aan het werk ben of een rijstwafel eet of met iemand praat. Ik stop en ik stel mezelf twee vragen: waar denk ik nu aan en is het belangrijk?

Soms is het antwoord: ik denk aan de boodschappen van morgen en die zijn niet belangrijk.
Soms is het antwoord: ik denk aan hoe moe ik ben en dat is niet belangrijk.
Of soms is het antwoord: ik denk aan niets en dat is niet belangrijk.
Of soms is het antwoord: ik weet niet meer waar ik aan dacht en het was niet belangrijk.

Het is niet belangrijk. Waarom zouden de boodschappen die morgen ga doen vandaag belangrijk zijn? Is het echt belangrijk dat ik maar blijf herhalen dat ik moe ben? Waarom zijn gedachten die snel voorbij gaan belangrijk? Door op die manier naar een gedachte te kijken creëer je heel even een pauzemoment in je brein en door die verwarring kun je je gedachtepatroon stoppen. De ruimte die dit je geeft ga je invullen door je te concentreren op je lichaam. Probeer de toppen van je vingers te voelen, de puntjes van je tenen. Steeds verder omhoog totdat je je hele lichaam voelt, van binnen. Alsof je helemaal ín je lichaam zit. Nu kun je met aandacht aanwezig zijn en ben je uit je hoofd gekomen.

Klinkt dit allemaal heel abstract en zweverig?

Snap ik. De beste tip is deze: begin klein en houd vol. Voel je alleen je vingertoppen maar niet je hele lichaam? Prima, begin je daar. Houd vol. De rest van je lichaam komt vanzelf, maar dat kan langer duren. Houd vol. Ook op dagen dat het niet zo lekker gaat. Ook als het je niet lukt. Houd vol.

Nog niet overtuigd?

Misschien heb je dan wat aan het boekje dat ik in de inleiding noemde, Wake-up! “52 anti-sleurideeën voor meer plezier in je leven”. Er staan 52 oefeningen in die je helpen uit de automatische piloot te stappen. Ze zijn verdeeld in oefeningen die je helpen te concentreren op wat belangrijk is, oefeningen die je laten zien hoe je gebruik kunt maken van je omgeving en oefeningen die je helpen bij te tanken en je lichaam en/of geest van nieuwe energie te voorzien.

Automatische piloot

Oefening 1: Zeg ja

Dankzij de plattegrond die in ons onbewuste brein is verankerd, kan de automatische piloot elke dag opnieuw talloze keuzes voor ons maken. We herhalen simpelweg wat we al vaker hebben gedaan.

Het gevaar hiervan is dat bepaalde gewoontes ingesleten raken.

Het plan: Zeg deze week elke dag ‘ja’ tegen iets waar je normaal gesproken ‘nee’ tegen zou zeggen.

Dit kan heel simpel zijn, zoals lunchen met collega’s met wie je doorgaans niet omgaat. Misschien loop je niet langs de bioscoop zoals je normaal doet, maar ga je naar binnen, koop je een beker popcorn en geniet je van de middag. Je kunt het best ja zeggen tegen dingen die een sterke reactie bij je oproepen zoals opwinding, verbazing, nervositeit of zelfs opstandigheid. Het doet er niet toe, als het je maar wakker schudt.

De beloning: Door voor de verandering eens ja in plaats van nee te zeggen stellen we ons open voor nieuwe ervaringen die we bovendien veel bewuster en wakkerder meemaken.

Een kleine ja per dag is soms alles wat we nodig hebben om onszelf wakker te schudden en opnieuw de verbinding aan te gaan met een wereld vol kansen. Wie weet wat we dan tegenkomen?

Oefening 2: Eet als je honger hebt

Lijkt zo logisch. Wie zonder nadenken de hele dag alle lekkere hapjes naar binnen schuift, en niet bewust kiest voor wat het lichaam nodig heeft, eet al snel te veel – en te veel verkeerde dingen. Bij een dergelijk slecht en eenzijdig voedingspatroon prikt de automatische piloot graag een vorkje mee.

Het plan: Eet deze week alleen als je echt honger hebt. En uitsluitend kleine porties.

Eet als het nodig is tien keer per dag, maar kies voor kleine porties. Pas dan ervaar je het verschil tussen wat je wilt en wat je nodig hebt, Eet je voedsel zo vers en rauw mogelijk als het kan. In het begin verwarren veel mensen dorst met honger, dus drink ook veel water.

De beloning: Als we beter begrijpen welke voedingsmiddelen de beste brandstof leveren is het ook makkelijker om voor de juiste energiebronnen te kiezen. Leer je lichaam kennen en voel je beter, energieker en gezonder,

Leg de lat hoog als het om voedsel gaat en eet alleen het beste voor jouw lichaam. Dat leef je bewuster en kun je gemakkelijker wakker blijven.

Succes met wakker worden.

Laat je me weten of je je automatische piloot bent gaan herkennen? Ben heel benieuwd of er meer mensen zijn die last hebben van het harde rijden en het slechte eten!

Deze opdrachten komen uit het boek Wake Up!* van auteur Chris Baréz-Brown (ISBN: 9789021564418 / €15,-) de rechten hiervan liggen bij de schrijver.

Automatische piloot

 

Bewaren

Facebooktwitterpinterest