Het is woensdagmiddag half 4, ik rol uit bed. Mijn zoon zit aan het voeteneind naar me te kijken en ik zie dat mijn dochter net haar eigen bed uit komt en zich ook naar mijn kamer begeeft. Mijn mond voelt plakkerig en ik vraag me af of ik al gedronken heb vandaag. Slaperig gaap ik en wrijf ik in mijn ogen, waar komt die hoofdpijn nou weer vandaan? Komt het doordat ik slecht voor mezelf zorg?

Zorgen voor een ander

Die ochtend was ik al op om 6 uur omdat mijn oudste op dat tijdstip ons bed in kwam stuiteren. Ik ben nog moe want ik was gisteren pas om 11 uur thuis na het geven mijn yogales. Gauw even douchen en dan de kinderen verzorgen, onder de douche, haartjes wassen, drogen, kleren aan en dan naar beneden om het ontbijt te maken. Het koffieapparaat aan, kopje thee voor de kinderen, lactosevrije melk op!

Geen koffie voor mama deze ochtend.

In een poging beide kinderen te laten ontbijten voer ik met rechts de één en met links de ander. Ik neem een slok koffie van mijn man maar bedenk me dan dat zwarte koffie echt niet lekker is en zet de kop gruwelend terug. Nee, niets voor mij. Mijn eigen havermout is ook koud geworden en ik slurp alles gauw naar binnen. Dan gris ik wat kleding bij elkaar en een luier en installeer iedereen in de auto, op weg naar dansles voor de kleintjes.

Als ik terugkom is het tijd om brood te eten, ik probeer de boterhammen van de grond te houden en doe verwoede pogingen om mijn kinderen hun broodjes gewoon te laten opeten, zonder dat ze de smeerkaas in hun haren smeren. Zelf prop ik gauw drie gutenvrije crackers naar binnen, de vierde kan ik weggooien omdat de boterham van mijn zoon erop kwam en er nu gluten op zitten.

Om 1 uur leg ik mijn dochter in bed, doodmoe plof ik zelf ook op bed neer, mijn man biedt aan om even met mijn zoon een uurtje weg te gaan zodat ik kan slapen.

Dan is het half 4

Ik rol uit bed.

Nee, eigenlijk heb ik vandaag nog geen slok drinken gehad. En ik vraag me af waarom ik zo’n hoofdpijn heb? Waarom zorg ik soms toch zo slecht voor mezelf? Ik ren en vlieg de hele dag voor anderen, maar vergeet mezelf. Na een kop thee en een stukje (glutenvrije)cake (dat mag als je slecht voor jezelf zorgt) voel ik me een stuk beter en besluit ik eens wat afspraken te maken met mezelf. Een persoonlijk Beter-voor-mezelf-zorgen-plan.

1.) Neem de tijd om te eten en te drinken

Ik ben zo iemand die altijd bang is dat mensen te weinig eten als ze bij mij zijn. Als je bij mij komt eten maak ik standaard te veel (lees: ik kook voor een weeshuis) en ik dring graag aan dat je nog een hapje neemt. En ook als het neerkomt op mijn gezin wil ik dat ze genoeg en gezond eten. Daarbij wil ik mezelf wel eens vergeten omdat ik liever heb dat mijn kinderen hun ontbijt opeten dan dat het zelf op krijg. Dat komt uit een goed hart. Dat is wat elke moeder doet. Maar we vergeten hierbij dat we niet op ons best zijn als we zelf niets eten.

Neem nou die woensdag waarbij ik van 6 tot half 4 maar 1 slokje koffie had gehad, was ik toen op mijn best? Nee verre van, ik was moe, mopperig en had hoofdpijn. Mijn lichaam vroeg om water en voedsel.

Dus vanaf nu spreek ik af dat ik op normale tijden ga eten. En dat ik er de tijd voor neem. Niet naar binnen harken, maar gewoon rustig, hapje voor hapje.

2.) Neem tijd voor jezelf

Een open deur maar deze is zó moeilijk. Want wanneer neem je tijd voor jezelf? Gun je jezelf die tijd, of is er altijd wel weer iets te doen? Even de vaatwasser uitpakken, even de was opvouwen. Oh ja even de stofzuiger erdoor halen. Nee, ik kan niet rustig zitten met een vloer onder de kruimels. Ik moet nog even inloggen om mijn mail op het werk te bekijken. Als ik dit appje nu niet stuur loopt alles in de soep. Herkenbaar? Ik ben koningin smoesjes verzinnen als het aankomt op me-time. Er is altijd wel iets beters te doen dan even met een boek op de bank te ploffen. Terwijl dat juist de tijd is om op te laden en even weer tot jezelf te komen, neem die tijd dan ook.

Rust lekker even uit, gun jezelf wat down-time en laat die was voor wat het is, die is er morgen ook nog wel.

3.) Sport, maak of doe

Laat je hobby’s niet ondersneeuwen. Ik vind het zo moeilijk om tijd te maken voor wat ik graag doe. Ik probeer elke dag te trainen en mijn eigen yogapractice te doen, maar ik merk dat ik vaak de tijd er niet voor maak. Of dat er iets tussendoor komt en ik dan even gauw 10 minuutjes doe om het toch maar gedaan te hebben. Terwijl dit is wat ik het liefst doe! Waarom zou ik dat aan de kant schuiven omdat de buurvrouw een kopje koffie wil drinken? Ik kan toch een nieuwe afspraak maken? Waarom zou ik de telefoon opnemen tijdens mijn practice? Ik kan toch terugbellen? Vanaf nu block ik even alles om tijd te maken voor wat ik graag doe, dus als ik even niet opneem of terugmail? Dan sta ik op mijn mat!

yoga

4.) Wees lief voor jezelf

Mijn valkuil als het neerkomt op zorgen voor mezelf. Natuurlijk kan ik tijd maken om mijn yogapractice te doen, natuurlijk kan ik die was morgen opvouwen, natuurlijk kan ik een kopje thee mindful opdrinken. Maar kan ik dat ook zonder dat ik mezelf vertel dat ik andere dingen zou moeten doen? Kan ik in het doen van deze dingen lief zijn voor mezelf? Als ik op de bank zit met een magazine en er liggen kruimels op de vloer, besteed ik er dan geen aandacht aan, of ga ik mezelf een half uur lang uitfoeteren omdat er kruimels liggen en ik geen stofzuiger pak?

Wij mensen zijn meesters in zelfkritiek en we vertellen onszelf graag wat we wel en niet zouden moeten doen en wat we fout doen.

Als ik een uur block voor yoga en ik moet mijn buurvrouw daarom wegsturen, dan is er altijd weer dat stemmetje in mijn hoofd dat zegt dat ik een asociale buurvrouw ben en dat ik tijd moet maken voor mijn buurvrouw. Als die was maar staat te wachten en zichzelf niet opvouwt, dan ben ik het die daarop kritiek levert “is het hier weer een zooi omdat jij weer te lui was om de was op te vouwen…” En dat stemmetje moet maar eens stoppen. Al mijn maatregelen werken niet zolang ik streng voor mezelf blijf. Dus vanaf nu ga ik lief voor mezelf zijn en mezelf steunen. Ik ga zorgen dat ik voor mezelf zorg. Hoe moeilijk het ook is.

Tijd maken om op de bank te zitten, dat lukt me wel, maar als ik er eenmaal zit, wat doe ik dan?

Kies ik ervoor om mezelf af te kraken over die ongestreken bloesjes, of kies ik ervoor om mezelf een stiltemoment te gunnen? Als iemand die altijd aan het werk is, vind ik dat laatste heel moeilijk. Het werk is nooit klaar. Hoe zorg ik er dan voor dat mijn hoofd er wel klaar mee is? Door de stemmetjes in mijn hoofd te veranderen, door niet te luisteren en ze te vervangen voor betere stemmen, die me prijzen voor mijn pauze en die me aanmoedigen om vooral zo door te gaan. Moeilijk? Ja absoluut! Maar ook heel erg nodig om eindelijk eens voor mezelf te gaan zorgen!

En misschien, als ik al deze tips ter harte neem, dat ik beter voor mezelf ga zorgen. Omdat, als ik voor iedereen wil zorgen, ik daar zelf toch ook bij hoor. Het is belangrijk dat ik goed voor mezelf zorg.

Heb jij nog tips om beter voor jezelf te zorgen? En lukt het jou om lief voor jezelf te zijn? Deel hieronder jouw verhaal!

Bewaren

Bewaren

Facebooktwitterpinterest